Hallo, Hallo iedereen

Aangezien ik niet kan babbelen zoals ik wil, zal ik maar beschaafd Nederlands gebruiken zeker. Hier gaan we dan :

Ik ben Marieke Van Dooren, ik ben geboren op 4 september 1989 te Dendermonde. Ik kom uit de overbekende De Mullekes familie van Opdorp, en voor die van Malderen, mijn andere kant is de overbekende Van Dooren familie. Mijn eerste levensjaren waren een hel voor mijn ouders. Ik hield hen vele nachten wakker, ik was gewoon niet moe te krijgen. Hoe ze het ooit met mij al zovele jaren hebben kunnen uithouden is voor mij een even groot raadsel als voor hen.

Na mijn verblijf in het Sint-Blasius ziekenhuis ging ik samen met ons moeke en ons vake naar ons gezellig woninkje in de Vierbunderstraat in Opdorp. Ik kreeg veel bezoek, mijn grootouders, mijn tantes en nonkels en de nichtjes en neefjes die ik toen al had. (Die zijn na mijn geboorte ook wel wat uitgebreid) Na 2,5 jaren lekker niets doen, prutsen en luilekkeren, mijn ouders gek maken en nog zoveel meer, brak de dag aan dat ik voor het eerst naar school moest. DE KLEUTERSCHOOL . Ik ging naar de Sint-Jozef school in de vekenstraat te Opdorp. Daar leerde ik nieuwe vriendjes en vriendinnetjes kennen, maar ook "vijanden", de leerkrachten bijvoorbeeld. Mijn grote tetter stond nooit stil in die tijd heb ik mij laten vertellen, nu nog niet trouwens. In de eerste kleuterklas kreeg ik thuis een er speelkameraadje, rivaal gewoonweg een broertje bij, Jonathan. Toen de jaartjes in de kleuterschool voorbij waren begon het echte werk.

Ik ging naar de BASISSCHOOL in de veldstraat in Opdorp. Daar heb ik wel een groot aantal juffen versleten hoor, laat me eens zien. In het eerste leerjaar had ik juffrouw Maria, die leerde me de basis van alles, lezen , schrijven, tellen, enz... Zij begeleidde me ook met mijn 1 ste comunnie. In het tweede de leerjaar kreeg ik normaal les van juffrouw Vera, maar die had zich bezeerd zodat de klas een vervangster kreeg. Hoe die heet weet ik niet meer. Daarna kreeg de klas nog een andere juf, juffrouw Sophie. Dan brak het het derde leerjaar aan, daar had ik juffrouw Pascale. In het vierde leerjaar had ik juffrouw Kris, die is pas om schrik van te krijgen. Verder werden haar uren aangevuld door juffrouw Sonja. In het vijfde kreeg ik juffrouw José. Van haar herinner ik me nog het meest haar roze regenjasje op de zeeklassen. Dan brak mijn laatste jaartje aan bij juffrouw Lucienne en juffrouw Tania. Dat jaar ontvingen we ook ons Heilig Vormsel in de parochiekerk van Opdorp.

Na de grote vakantie ging ik, naar de "grote" school. Ik begon mijn schoolloop in het eerste middelbaar, klas 1 moderne A van het Sint-Vincentiuscollege te Buggenhout. Mijn klastitularis was mevrouw Annick De Visscher. Ik ga niet al mijn leerkrachten van dat jaar vernoemen wat dat zijn er veel te veel. Juist voor de eindexames van het eerste jaar werd ik ziek. De dokters hadden bij mij een gezwel ontdekt in mijn onderbeen. Een osteo-sarcoom zoals zij dat noemen. Ik heb tijdens mijn behandeling 4 zware chemokuren gekregen tot mijn hart het niet meer aankon. In de plaats van die 2 zware kuren die ik nog moest krijgen gaven ze mij 8 minder zware chemokuren. In totaal heb ik zo een 9-tal operaties ondergaan aan mijn been en voor de portacatinplantatie. Toen ik eindelijk van de chemo af was ben ik na de Paasvakantie halftijds naar school beginnen gaan. Mijn klastitularis was mevrouw Inge Heyvaert, baas van 2 moderna A.

Na het groot verlof begon ik aan mijn derde jaar met goede moed en met voltijds onderwijs. Ik bleef zelden thuis, aleen om op controle bij Samson(mijn dokter) te gaan of op controle in het U.Z. Gasthuisberg Leuven. Dit mooie liedje heeft niet al te lang geduurd. Vrijdag voor Kerstavond ging ik terug op controle bij Samson. Daar liet ik zoals altijd foto's trekken van mijn been en mijn longen. Later die dag op consultatie bij Samson kregen we de foto's van mijn longen te zien, waar Samson een witte vlek op zag. Hij wist niet wat het was dus moest ik de volgende dinsdag en woensdag allerlei scans laten uitvoeren. De uitslag van dinsdag wisten we woensdag al. Ik ben terug ziek. Ik heb uitzaaingen in mijn longen. Kun je je voorstellen wat het was om dat nieuws aan onze gasten op kerstavond te vertellen? Maar ik had gezegd dat ik niet wou dat het een blijtfeest zou worden en het was verre van dat. Momenteel heb ik mijn eerste chemo achter de rug. Hij is goed verlopen en ik voel me zo goed als maar kan. Ik zal vechten en die kanker zal zijn kop nooit meer opsteken. Ik heb het al gezegd tijdens mijn vorige behandeling. Mij krijgen ze niet klein, ik ben te jong om te sterven. Ik ben nen De Mul en nen Van Dooren. En dat zijn geen gemakkelijke mensen, dat je het maar weet.

Nu zijn we weer een tijdje verder en heb ik al 6 chemo's achter de rug en 1 operatie. Ik ben geopereerd aan mijn linkerlong, dus daar zijn al mijn uitzaaiingen weg. Door mijn langdurig wegzijn van school zal ik mijn 3de jaar opnieuw moeten doen. Ik hoop dat ik weer een even leuke klas krijg als vorig jaar.

Ik heb inderdaad terug een even leuke klas. Ondertussen kijk ik uit naar de laatste chemo. Dat is dus nummer 9 uit deze reeks en de laatste. De 2de operatie is even vlot verlopen als de 1ste. En nu, na de chemo word het afwachten.

Ik hoopte dat het daarna gedaan was, maar het geluk stond niet aan mijn kant. De eerste maanden van 2005 voelde ik me goed, ik kon als ik niet te moe was terug naar school. Ik zag mijn vrienden weer. Maar in april ontdekten ze weer een gezwel in mijn rechterlong. Ik ben dan ook direct terug geopereerd. Maar ze besloten geen chemo te geven. Ik had er al 20 gehad ondertussen. Geen chemo dus. Nadat ik herstelt was van de operatie ging ik door met mijn leven. Ik ging terug naar school, deed examens , ging over met de rest van de klas. En dan in september begon het nieuwe schooljaar. Op mijn verjaardag en de dag ervoor had ik verschrikkelijke hoofdpijn. Ik moest ook altijd overgeven. Dit was niet normaal, mijn mama belde de dokter en toen die mij onderzocht had zei hij dat we best naar Leuven reden om alles uit te kunnen sluiten. Daar stelden ze vast dat ik een gezwel had in mijn hoofd. Een leuk verjaardagscadeau. Ik ben dan ook direct geopereerd, de gezwellen hadden een grote van een appel en 2 frambozen zei de chirurg achteraf. Hierna zijn ze begonnen met een nog experimentele behandeling van spuiten. Ze denken dat die mij kunnen helpen. In december had ik oorpijn, maar die was niet normaal. Weer een gezwel. Toen ben ik bestraald. Dat heeft geholpen. Nu heb ik terug gezwellen in mijn longen en er is ook iets te zien in mijn milt. Dat veroorzaakt verschrikkelijk veel pijn rond en op mijn schouderblad. Ik ben zojuist bestraalt voor die pijn weg te nemen. Over een drietal weken weten we of dat gewerkt heeft. Kanker is een verschrikkelijke ziekte en ik wens het niemand toe. Het maakt je kapot, het neemt je leven af. Mensen begrijpen het niet en zijn bang van je. Maar ik heb ook veel geleerd, ik ben wijzer geworden.